logo volh

"De Margratentocht"


Luchtfoto 1960

HERE WE AND ALL WHO SHALL
HEREAFTER LIVE IN FREEDOM
WILL BE REMINDED THAT
TO THESE MEN AND THEIR COMRADES
WE OWN A DEBT TO BE PAID
WITH GRATEFUL REMEMBRANCE
OF HEIR SACRIFICE
AND WITH THE HIGH RESOLVE
THAT THE CAUSE
FOR WHICH THEY DIED SHALL LIVE



[Afbeeldingen van diverse Margratentochten]   [Het programmaboekje uit 1958]



Nadat het verbod op wandeltochten dat in de oorlogsjaren gold was opgeheven werd door wandelsportbond “De Limburgse” een wandeltocht met een daaraan verbonden heldenherdenking georganiseerd naar de militaire begraafplaats in Margraten.

Er deden 530 wandelaars mee. Voorzien van rouwstrikjes, bloemen en kransen dragend brachten ze een eerbiedige hulde aan hen die hun leven gaven voor onze vrijheid.

Uit een interview met de toenmalige voorztter, de heer H.L.E Urlings, van de Limburgse Wandelsport Bond:
"Vooral in 1946 was de Limburgse Wandelsport Bond in haar glorietijd. Dit was ongetwijfeld het gevolg van het feit dat de jeugd zich opgelucht en vrij voelde na 5 jaren letterlijk, en figuurlijk opgesloten te hebben gezeten.
De Limburgse jeugd had de vrijheid te danken aan de Amerikanen en ik was van mening dat die jeugd bijzondere verplichtingen had tegenover de gevallen bevrijders die hun laatste rustplaats vonden op de militaire begraafplaats in Margraten. Ik opperde daarom het plan om elk jaar een herdenkingstocht naar deze begraafplaats te organiseren. Deze tocht is traditie geworden."

(overgenomen uit “De Wandelsport”, het officieel orgaan van de Nederlandse Wandelsport Bond, nr 43 van mei 1950)

In 1948 werd daarop de eerste Margratentocht georganiseerd door de Wijker WSV. De start vond plaats vanaf het Vrijthof in Maastricht.
Als bijzonderheid kan worden vermeld dat de wandelaars eerst een boottocht maakten tot aan de Belgische grens, om vervolgens via mooie parcoursen richting Margraten te lopen. Dat was ongeveer de route die onze Amerikaanse bevrijders maakten.

Toen de Wijker WSV werd opgeheven dreigde de Margartentocht ter ziele te gaan. Daarom nam de LWB de zorg voor deze tocht op zich. In die tijd kwam de Margratentocht niet erg onder de belangstelling, vooral omdat de organisatoren niet in de buurt woonden.


Margratentocht voor 1978

Om die rede namen de Globetrotters, onder leiding van de broeders Modestus en Wenceslaus, in 1953 de organisatie over.
In dat jaar werd de Margratentocht voor het eerst officieel geregistreerd. De Globetrotters deden dat jaar voor het eerst de verplichte afdracht aan de wandelsportbond waardoor de organisatie onder auspiciën van de LWB plaats vond. Het voordeel voor de organisatie was dat Huize Sint Joseph dicht bij Margraten lag. Aanvankelijk groeide het aantal deelnemers niet snel. De Globetrotters waren blij als ze in die eerste jaren 300 deelnemers hadden.

Maar de intentie van de organisatie maakte meer en meer indruk.
Men leefde in die tijd in een nieuwe wereld waar vrede en vrijheid als een bijzonderheid heersten. Het initiatief van de Margratentocht plaatste zich als een soort vredesmars in het licht van de bevrijding na de 2e Wereldoorlog. De verschrikkingen van die oorlogsjaren lagen vers in het geheugen van de mensen en men waardeerde de vrede die ervoor in de plaats was gekomen als het allergrootste goed. Men gaf daar ook graag uiting aan.
Daarom sloten de mensen zich, als vanzelfsprekend, massaal aan in de wandelcolonne. Jaren achter elkaar trok de stoet met wel 6.000 wandelaars urenlang voorbij. Wie niet mee kon wandelen stond langs de route en zong de liederen met de passerende groepen mee.
Wat onze ouders en voorouders in die oorlogstijd hebben doorgemaakt was een ware hel op aarde.

Ook was men zich zeer bewust van de prijs die betaald moest worden om die vrede en die vrijheid te veroveren. Men herdacht tijdens die wandelingen ook de vele slachtoffers die de vrede niet meemaakten. omdat ze in het geweld van de oorlog waren omgekomen.

Meer dan 18.000 Amerikaanse militairen sneuvelden in onze omgeving in de strijd voor onze vrede. Jonge mensen die ver van huis hun leven voor ons opofferden, waarvan er 8.301 in Margraten begraven liggen.

De bewoners van die tijd in en om Margraten hadden gezien hoe AKKERS VAN MARGRATEN veranderden in een gigantische begraafplaats. Men wilde met de vredeswandeling ook een grote eer aan hen bewijzen. Bij aankomst op de begraafplaats vond daarom een afsluitende eervolle herdenkingsplechtigheid plaats.

Inmiddels werden er grote wandelverenigingen opgericht die ook zelf evenementen organiseerden voor deze nieuwe sport in clubverband. Zo ontstond in 1960 in Sint Geertruid de wandelvereniging “De Mergellanders”. Vele weekenden in de zomer namen zij, samen met tientallen andere in kleurrijke uniformen uitgedoste wandelverenigingen, deel aan wandeltochten in Nederland maar ook in het buitenland. In 1977 werd op grootse wijze de 25e Margratentocht gevierd. Daarna werd broeder Modestus priester gewijd en werd benoemd als kapelaan in Heer. Er veranderde veel in Huize Sint Joseph en de Globetrotters werden opgeheven.

Margratentocht 1978-2003

De broeders van Huize St. Joseph droegen de organisatie Over aan de wandelsportvereniging "De Mergellanders" en de supportersvereniging van fanfare St. Gertrudis.
Een enthousiast team uit Sint Geertruid dat de broeders toen al een jaar of 5 had meegeholpen met de organisatie. Dit team nam de intenties van de broeders over maar had daarnaast, mede vanuit hun verenigingsidealen, ook een bijzonder oog voor de omgeving, de natuur en de sportieve kant.


Illustraties VOLH - Tekst met toestemming overgenomen van de officiële homepage van de organisatie van de Margratentocht

EACH FOR HIS OWN MEMORIAL
EARNED PRAISE THAT WILL NEVER DIE
AND WITH IT
THE GANDEST OF ALL SEPULCHRES
NOT THAT IN WITCH
HIS MORTAL BONES ARE LAID
BUT A HOME
IN THE MINDS OF MEN



[Afbeeldingen van diverse Margratentochten]   [Het programmaboekje uit 1958]